Organik Futbol » Oğuz Öztürk

Göçmenler

Oğuz Öztürk — Fri, 22 Oct 2010 10:22:50 +0000

Balkanların Dünya Futboluna katkısı yadsınamaz. Balkan ülkelerinin Avrupa’nın üst düzey takımlarına yaptığı ihracatın yanında birçok değişik ülke milli takımlarında oynayanlarda dikkatleri hemen çekiyor…

En göze batan ülke Avustralya… Kanguruların memleketinde yaklaşık olarak yüz yirmi bin kadar Hırvat yaşıyor. Bu azınlıkta kendisini futbolda gösterince olanlar oluyor tabii. Avustralya milli takımında yıllardır Hırvat kökenli oyuncular görüyoruz bu nedenle. Geçtiğimiz kuşaklardan Vidmar kardeşler, Mark Bosnich ve Ned Zelic Hırvat asıllı kanguruların başını çekiyorlar. Yeni kuşaktan Culina, Popovic, Covic, Skoko, Kalac ve Viduka‘yı da listeye dahil edelim. Tabii yolu Türkiye’ye düşen Petkovic kardeşleri, Jason ve Michael’ı da unutmamak gerek.

Avustralya topraklarında doğup Hırvatistan Milli Takımı‘nı tercih edenler ise Simunic ve Didulica.

Yunan Lazaridis ve Sterjovski yine sarı-yeşil formayı giyen göçmenlerden.

Futbol Dünyasında sempatik bir hava yaratan ABD’li Alexi Lalas ise Yunan asıllı. Lalas ile aynı dönemlerde top koşturan Belçikalı Weber ve Avusturya milli takımından Vastic’te Hırvat’tı.

İsveç’ten yolu geçen Teddy Lucic Hırvat kökenli. Zlatan Ibrahimovic ise bildiğimiz gibi Boşnak…

Uruguay’dan ise daha sonra ayrı olarak uzunca bir değinmek istediğim Estoyanoff göze çarpıyor.

Son olarak genç milli takımlar düzeyinde İsviçre forması giyen Ivan Rakitic‘te ülkesi Hırvatistan’ı tercih etmişti. Bu kategorinin son adayı Bojan Krkic… Onun tercihi kendi ülkesinden yana değil, İspanya’dan yana olmuştu…

İlgili Haberler

FIFA Dünya’da Yılın Futbolcusu Adayları

Formaların Ataları

Oğuz Öztürk — Fri, 01 Oct 2010 17:20:01 +0000

Çubuklu

Çubuklu forma en yaygın kullanılanlardan biridir. Dikey olur, ince ya da kalın olarak tercih edilir. Türkiye’de Fenerbahçe ile özdeşleşmiştir ve Anadolu takımları sıklıkla kullanır.

Tek (Hakim) Renk

Baştan aşağıya tek renk vardır. Beyazda ya da koyu renklerde daha çok tercih edilir. Siyahı Beşiktaş’a güzel gider, beyazı da Real Madrid‘e…

Parçalı

Galatasaray formasıdır. Çok yaygın değildir. Ama giyen takımlar vardır. Hollanda’da Feyenoord’un formasıdır.

Enine Çizgili

Çok yaygın değildir. Ama Celtic denince akla gelir. Bir dönem Boluspor’da görüldü. Bursaspor’da giyiyor şimdilerde.

Dikine Şerit

Ajax Formasıdır… Başka bir tanımı yoktur…

Enine Şerit

Türk milli takımı tercihidir. Yeni dönemde yeniden tercih edilmiştir ve Arjantin’de Boca Juniors’ta giyer…

Çapraz Şerit

Çok istisnaidir. River Plate ve 1982′de Peru giymiştir. Çok kısa bir dönem İspanyol R. Vallecano’da giymiştir. Sünnet çocuğu esprileri halen yapılmaktadır…

İlgili Haberler

Oleg Romantsev’in Spartak Moskova’sı

Oğuz Öztürk — Fri, 01 Oct 2010 16:38:01 +0000

1980′lerin sonlarına doğru Spartak Moskova teknik direktörlüğüne Oleg Romantsev getirilmişti. Aynı isim 1993 yılına gelindiğinde bu kez de kulübün başkanlığını alıyordu. Hatta bundan bir yıl sonra da Romantsev aynı anda milli takımında teknik adamlığını alarak Rus futboluna tamamen el koymuş oluyordu…

Oleg Romantsev‘in heryerde elinin olması yetişen tüm yıldız oyuncularında Spartak çatısı altında toplanmalarına neden oluyordu. Romantsev adeta futbolcu ihracında Spartak tekelini kurmuştu. Batıya giden tüm Rus yıldızların son durağı mutlaka Romantsev’in Moskova’sı oluyordu. Resmi kayıtlara göre o zamanki Spartak Moskova’nın gelirlerinin yarısından fazlasını oyuncu satışları oluşturuyordu. Bunun eksi yönleri de vardı pek tabii…

Spartak 1995 yılında Şampiyonlar Ligi‘nde muazzam bir başarının altına imzasını atarak takımın adı şampiyon olacaklar arasında anılmaya başlamıştı. Ancak kışın Rusya’da sezonun bitmesiyle birlikte transfer mevsimi açıldı ve Onopko, Yuran, Kulkov gibi önemli yıldızlar takımdan ayrıldılar. Sonrasında da çeyrek finalde Nantes’e elendiler. Ancak Roantsev’in kurduğu bu düzen fazlasıyla meyvesini de vermedi değil. Spartak Moskova yeni Rusya liginde 10 sezonda toplam dokuz kez şampiyon olarak çoktan tarihe geçmişti…

İlgili Haberler

1993, Galatasaray – Sevilla

Oğuz Öztürk — Fri, 24 Sep 2010 14:48:30 +0000

Milli Takımın meşhur 0-0′lık San Marino maçını oynadığı dönemde Galatasaray Futbol Şube Sorumlusu Adnan Polat‘ın hazırladığı özel maçta İnönü stadı’nda Galatasaray’ın rakibi Sevilla olur. O dönemlerde Maradona, Sevilla’daki son demlerini yaşamaktadır. Bu maça yoğun ilgi gösterilmesi beklenirken maça gelenlerin sayısı sadece altı bindir.

Maç önce 22 dakika geç başlar, ardından Maradona ve arkadaşları çıktıkları yere geri dönerler. Önce İspanyol teleizyonunun yayına hazır olmadığı söylenir. Ancak daha sonra Maradona‘nın Sevilla’ya verildiği gibi kendisine de para verilmesini talep ettiği açıklanır. Sorun halledilir ve mücadele de ilk gol Torsten’den dakika 22′de gelir. Hemen ardından Davor Suker ile Sevilla’nın beraberlik golü gelir.

Maradona soğuktan korunduğu battaniyeleri ve plastik bardakta içtiği kahvesi ile ikinci yarı için sahaya gelir. Başlama vuruşundan önce birkaç hareket yapan Maradona maçta etkili olamaz.

Maradona’nın 500 milyon, Sevilla‘nın 3 milyar kazandığı bu maçta Galatasaray sadece 300 milyon gelir elde eder ve Maradona üç yıl sonra Dünya Karması maçında oynamak üzere tekrar geleceği Türkiye’den ayrılır.

İlgili Haberler

Brian Steen Nielsen

Oğuz Öztürk — Fri, 24 Sep 2010 13:45:07 +0000

Uche‘nin Fenerbahçe‘ye geldiği yıl aynı ülkeden biri daha gelmişti…

Bu isim Brian Steen Nielsen‘di. Odense‘den gelen Nielsen, Fenerbahçe’de iki sezonda gösterdiği performansın ardından Danimarka Milli Takımı’nda yerini çoktan ayırtmıştı. Vatandaşı Högh‘ün Türkiye’ye geldiği sezon Fenerbahçe’den ayrılan Brian Nielsen, sene sonunda da Euro 96‘da oynamıştı.

Euro 96′dan sonra kısa süreli bir Japonya macerası yaşayan Nielsen ardından evine, Odense’ye dönmüştü. 1998 yılında da Boldkub’a transfer olan Nielsen, 2001′de de komşuya, Malmö’ye geçmişti. Euro 2000 ve 2002 Dünya Kupası‘nda da milli takımda yer almayı başaran Nielsen, futbol yaşantısını da Aarhus’ta noktalamıştı.

Türkiye’de kaldığı 2 yılda hem futbolunu hem de sol ayağını fazlasıyla sevdiren, 2002′den 2004′e kadar Aarhus forması giyen Brian Steen Nielsen, şimdiler de de aynı takımın futbol direktörlüğünü yapıyor.

İlgili Haberler

Temeli Sağlam Atmıştı: Sepp Piontek

Oğuz Öztürk — Fri, 17 Sep 2010 12:25:27 +0000

Türk futbolunun geleceğini kuran Jupp Derwall kadar milli takımının ilerlemesinde büyük bir rol oynamıştı Sepp Piontek.

Danimarka mucizesinin ardından Federasyon başkanı Şenes Erzik’i de etkilemeyi başaran Piontek, 1990′da geçmişti Milli Takım’ın başına. Kuzey Avrupa’nın o meşhur disiplin anlayışı onda da fazlası ile vardı.

Daha geldiği ilk gün büyük bir sempati kazanmıştı Piontek. Milli takım kadrosunun deyim yerinde ise artık ‘eskimeye‘ başlaması onun şanssızlığı sayılabilirdi. Yeni gelen genç oyuncuların ise yetişmesi için zaman gerekiyordu.

Bursaspor’da yıldızı parlamaya devam ederken Hakan Şükür’e milli takımda yer veren Piontek işte tam burada ne kadar Alman olduğunu gösteriyordu. Çevresinden gelen eleştirilere aldırmadan denemek istediği oyuncuyu deniyordu. Denedikleri bir gün efsane olacaktı kimsenin bilmediği bir şekilde.

Takımdan ayrıldığıda yerine geçen Fatih Terim kısa sürede efsane olmuştu. Temeli ise Piontek’ti…

İlgili Haberler

Geri Dönüşler ve Fenerbahçe

Oğuz Öztürk — Sat, 04 Sep 2010 16:17:06 +0000

Fenerbahçe‘de geri dönüş dendiğinde akla ilk gelenler meşhur 4-3′lük Galatasaray ve Gaziantepspor maçları oluyor. Fakat zaman içinde unutulan iki adet daha geri dönüş var ki, onlarda en az diğer iki geri dönüş kadar hikayesi bol maçlar…

8 Ağustos 1999, Fenerbahçe 3-2 Vanspor

Rıdvan Dilmen takımın teknik sorumlusudur ve bu maç ligin ilk maçıdır. Rıdvan Dilmen için bu maçın önemi de Vanspor’un geçen sezonki teknik direktörü olması ve birinci lige çıkarmış olmasıdır. Fenerbahçe ilk şoku dakika 40′ta Muammer ile yaşar. Hemen iki dakika sonra Ercüment Şahin durumu 2-0′a getiriverir. İlk yarının sonlarında Alpay’ın attığı gol Fenerbahçe’nin moral bulmasını sağlar. İkinci yarıda Fenerbahçe inanılmaz bir baskı kurar. 79′da Elvir Boliç önce 2-2 yapar 85′te de galibiyet golü gelir.

Ancak Fenerbahçe bu stresi boşu boşuna yaşar. Çünkü Vanspor, 18 kişilik kadrosuna paf’tan oyuncu almadığı için hükmen 3-0 mağlup sayılır…

25 Mart 1990, Bursaspor 3-2 Fenerbahçe

Bu kez Fenerbahçe yine hikayenin içinde ama tam ters yönde… Ligin 26. Haftasında Bursaspor şampiyonluk yolundaki Fenerbahçe’yi konuk eder. Maç başlamadan önce şike iddiaları ortaya atılır, ama doğal olarak ciddiye alınmaz. Hakan Tecimer ve Şenol Ulusavaş Fenerbahçe’yi önce 2-0 öne geçiren golleri atarlar. 49. dakikada Erhan Kiremitçi durumu 2-1 yapar. Yılmaz Vural hakem tarafından tribüne yollanmıştır ve orada coşmaktadır. Aynı Erhan 65′te bir gol daha atar ve maçın seyri bir anda değişiverir. Yine Erhan 85′te durumu 3-2 yapar ve tarih yazılır. Fenerbahçe önce maçı Bursaspor’a, sonra da şampiyonluğu Beşiktaş’a kaptırır…

İlgili Haberler

Yakın Tarihlerden 3 Meydan Muharebesi

Oğuz Öztürk — Sat, 28 Aug 2010 15:30:19 +0000

Futbol tarihinde birçok saha içi kavgaya şahit olduk hiç şüphe yok ki. Biz de bu onlarca kavganın içinden 3 tanesini çekip derledik…

Hırvat vs Sırp, Jarni vs Mirkovic.

Hırvatistan’da, Yugoslavya’da Euro 2000‘e gidebilmek için Zagreb’te oynanan bu maçı kazanmak zorundaydı. Maçtan önce savaşa gönderme yapan pankartlar ve stada getirilen gaziler ortamı germeye yetmişti. İlk yarının sonlarında Hırvat Jarni ile Yugoslavya’nın Sırp stoperi Mirkovic çapıştılar… Öfkeli Jarni, Mirkovic’e eğilerek çok sert bağırdı ve Mirkovic’in buna cevabı Jarni’nin hayalarını sıkmak oldu! Bunun üzerine oyundan atılan Mirkovic çıkarken çetnik selamı yaptı ve ülkesinde bir kahraman gibi karşılandı…

Almanya – Arjantin (2006)

Çok gergin geçen bir Dünya Kupası çeyrek final maçıydı. Bu maçın penaltılara kalması da durumu iyiden iyiye germeye yetmişti. Gülen taraf 4-2 ile Almanlar olmuştu. Ve hır çıkaran tarfa Arjantinlilerdi. Tim Borowski’nin rakip oyunculara yaptığı ’sus’ işareti olayların başlamasına neden oldu. Coloccini’de Neuville’ın üzerine yürüdü. Yedek futbolcularında olaya karışması ile birlikte teknik ekip te dahil herkes kendini bir arbedenin içinde buldu. Neyse ki büyümeden önlendi…

Inter – Valencia (2004, 2007)

2007′deki Şampiyonlar Ligi eşleşmesinde David Navarro‘nun sahaya dalıp yumrukla Burdisso’nun burnunu kırmasını, sonra da tüm Inter’li oyuncuların onu kovaladığı anı kim unutabilir ? Bu kavga tünelde de devam etmiş, Toldo bir hışımla Valencia soyunma odasına dalmış, Figo ile Cambiasso’da onu izlemişlerdi. Navarro staddan korumalar ile çıkmak zorunda kalmıştı. Ancak bu husumetin bir geçmişi vardı. 2004′deki bir maçta da Caneira, Adriano’ya tokat atmış, Adriano’da ağır siklet usulü bir yumrukla rakibini yere sermişti…

Inter – Valencia

İlgili Haberler

Eduard Streltsov

Oğuz Öztürk — Sat, 28 Aug 2010 15:27:06 +0000

En ünlü Rus futbolcuyu aklınıza getirdiğinizde bu isim Lev Yashin mi oluyor? Peki ya en yetenekli ama arka planda kalanı? Burada cevap Eduard Streltsov oluyor… Aslında burada ismi geçen Yashin onun için ‘Pele’den bile daha yetenkli’ diyerek son noktayı koymuştu zamanında…

Eduard Streltsov‘un efsane olmasında yeteneklerini bir komplo sonucunda tüm Dünya’ya sergilemesi de büyük pay sahibi. 10 numaranın en çok yakıştığı adamlardan biri olan Sreltsov 1954′te ilk resmi maçında sadece 16 yaşındaydı. Ertesi sene ise daha 17 yaşındayken gol kralı oluyordu Rus Ligi’nde. 18 yaşına gelmeden giydiği milli forma ile ilk maçında attığı 3 gol de işin tuzu biberi olmuştu. İşte olaylar tam da burada başlamıştı…

Streltsov 1958 Dünya Kupası‘nın yıldızı olabilirdi. Ancak Streltsov kupaya bir ay kala bir partiye katılmıştı ve bu partide tanıştığı bir kızla geceyi beraber geçirmişti. Ertesi gün ise kız kendisine tecavüz edildiğini öne sürerek şikayette bulunmuştu ve Streltsov suçlu bulunarak mahkum kampına gönderilmişti. Bu konu hakkında bilinen en önemli komplo teorisi dönemin kültür bakanı Furtseva’nın 16 yaşındaki kızı Svetlana ile Streltsov’u evlendirmek istemesi ama Streltsov‘un buna karşı çıktıktan sonra bakanın çok kızıp bu dümeni oynadığı yönünde… Streltsov’un işlemediği suçu itiraf etmesinin nedeni de sevdiklerinin ölüm tehditleri alması olarak anlatılmıştı…

Brejnev’in verdiği af kararına kadar Streltsov 7 yıl futbol oynamadı. Daha sonra 1965 yılında Torpedo’ya döndü ve yine şampiyonluk yaşadı. Şimdilerde çokça gördüğümüz topuk paslarının Rusya’da atası kabul edidi… 1990 yılında kansere yenik düştüğünde ise Gulag’da geçirdiği duvarlararası günlerin etkisi oldu, en acılı Sovyet futbolcu olarak akıllarda kaldı…

İlgili Haberler

Yedek Kaleciler

Oğuz Öztürk — Sat, 07 Aug 2010 11:58:11 +0000

Bir futbol takımının yedek kaldığında ses çıkarmayacaktek mevkisi hangisidir? Ya da antrenmanlarda bir dahaki maçta yedek olacağını bile bile var gücü ile çalışan? Evet, Kaleciler…

Bir zamanlar 12 numara kutsal olmadan önce bu numarayı sadece konumuz olan yedek kaleciler giyerdi. Ufak bir umut ile belki takımın as kalecisine olağan dışı bir durum olur da oyuna girerim düşüncesi ile. Yedek olmalarına rağmen belki de as kaleciden beklenenden daha fazlası beklenirdi onlardan. Girer girmez penaltı kurtarmaları gibi… Yedek bir forvet oyuna girip anında bir gol atınca nasıl hayatı değişiyorsa onların görevi de golü yememekti.

Ancak bu adamların ‘ben ikinci kaleciyim nasıl olsa bana şans gelmez’ dememesi gerekiyor hiç şüphe yok ki. Çok az örnekleri olsa da ikinci, hatta üçüncü kalecinin verdiği savaşla formayı kaptığına da şahit olmuşluğumuz vardır. En güzel örnek kesinlikle Rüştü Reçber’dir. 10 Nisan 1995′te Kayserispor-Fenerbahçe maçında Engin İpekoğlu’nun ayağı kırılınca kaleye Rüştü geçmişti. O günden sonra geçiş o geçiş… 1990 Dünya Kupası‘nda Arjantin’li Pumpido’nun sakatlığında kaleye geçen Goycoecha, kurtardığı penaltılarla Arjantin’i finale taşımıştı.

Yedek kalecilerle ilgili temel sorun esasında Premier Lig‘de baş gösteriyor. Bazı teknik adamlar kendilerine verilen beş yedek oyuncu içerisine yedek kaleci almayı düşünmüyorlar. Böyle bir durumda as kalecini sakatlanması ya da kırmızı kart görmesi durumunda ‘kahraman futbolcular’ ortaya çıkıyor. 2006 yılında oynanan Sheffield United – Arsenal maçında Sheffield’ın kalecisi Kenny sakatlanmış ve yedek kaleci olmadığı için Jagielka kaleye geçmişti.

Golü takımın attığı ancak tersi durumda sadece kalecinin yediği bir futbol düzeni var. Takımı gol attığında yalnız başına sevinen bu yalnız adamlar hep takdiri hak ettiler…