Ciddi Rakip, Basit Eleştiri | Galatasaray 1 – 1 Eskişehirspor

Yazar: Ali İhsan Karakaş 29 September 2009 | Yorumsuz!

Merakla beklenen soru cevabını buldu. İlk kırılan testi Galatasaray oldu. Skor yorumcularına göre de Galatasaray ilk defa ciddi bir rakiple karşılaşmış oldu.

Rıza Çalımbay’ın kağıt üstündeki cesur kadrosu Sami Yen’e yenilmemek için gelmişti. Galatasaray’a yenilmemek içinse gol atmak şarttı. Çünkü karşındaki rakip, ayırt etmeksizin herkese en az 3 tane sallıyordu. Eskişehirspor bu manada gol yollarında etkili 4 isimle başladı maça. Ama bu Youla, M.Yılmaz, Ümit Karan, Burak dörtlüsü beklenilenin aksine daha çok ortasahaya yakın oynadı. Galatasaray da ise ufak bir sakatlık yaşayan Emre Aşık ve sakalıktan yeni dönmüş Ayhan bu tempolu maçı kaldıramayacakları düşünülerek riske edilmedi. Daha önce Elano örneğinde de görmüş olduğumuz gibi Rijkaard, oyuncu henüz tam hazır olmadan asla formayı vermiyor. Onun yerine kulübede sırasını bekleyen ve hakeden geçiriyor sırtına formayı. Bu anlamda ödülünü ilk alan isim de Shabani Nonda oldu. Kasımpaşa maçında hattrick yapan Kongolu, bu maça Baros’u keserek ilk 11′de başladı. Aşık’ın yokluğunda Balta stopere geçerken solda da Uğur Uçar şans buldu. Geçen hafta kayıpları oynayan Caner ise yedek kaldı. Yani hakeden formayı aldı.

Şimdi gelelim maça. Galatasaray, işi baştan sıkı tutup, erken gelen gollerle maçı koparma eğilimindeydi. Arda’nın arapasında Kewell ile henüz ilk dakikalarda tehlike yarattı Galatasaray ama Eskişehir’in dev kalecisi Ivesa başarılıydı. Devamında Arda’nın önderliğinde maçı rakip sahaya yıktı Sarı-Kırmızılılar. Ancak savunmanın göbeğini sıkı tutan Es-Es net bir pozisyon vermedi kalesinde. Ta ki Galatasaray geriden süpriz oyuncular çıkarıncaya kadar. Önce Topal uzaktan kaleyi denedi, ardından Mustafa Sarp kaleciyle karşı karşıya kaldı. Ancak iki pozisyonda da beklenen gol gelmedi. Ivesa ve Eskişehir’in dev stoperlerine rağmen ısrarla yapılan kanat ortaları da skoru değiştirmeye yetmedi. Duran toplarda bile ilk defa aciz kaldı Galatasaray. Ivesa elma toplar gibi hepsini topladı. Oyunun da iyice sıkışmaya başladığı dakikalarda ise Keita yetişti imdada. Ortasahanın ilerisinde müthiş bir çalımla başladığı driblingte, önce taç çizgisi üstünde cambazlık yaptı ardından da kankisi Nonda‘ya asisti. İlk yarıyı önde bitiren Galatasaray, yolu yarılamıştı ama diğer yarısı daha zorlu geçti.

İlk yarı sonunda, son 3 maçta da 90 dakikada sahada kalan Kewell‘ın bir dördüncüsünü kaldıramayacağı açık bir şekilde görülüyordu. Herşeye rağmen Kewell, arkadaşlarına pozisyon hazırlamak adına çok iyi boş koşular yaptı. Ancak bir tek Mustafa Sarp’ın pozisyonunda bu durumu avantaja çevirebildi Galatasaray. Onun dışında bu manada Kewell’dan pek faydalanamadı. İkinci yarıya Kewell değişikliğiyle başlanabilirdi. Yine aynı şekilde bir Nonda-Baros değişikliğiyle devreye hızlı başlayıp, 2. golü bulmak düşünülebilirdi. Ama bunları benden daha iyi bileceğini ve daha önce gördüğüne inandığım Rijkaard-Neeskens ikilisi değişikliğe başvurmadı. Belli ki görmek istedikleri başka birşey vardı.

Galatasaray’ın skor rahatlığını bulmak için etkili olacağını düşündüğüm dakikalarda Eskişehir‘in golüyle ikinci yarı çok farklı bir hâl aldı. Geçen senelerde de çokca gördüğümüz cinsten bir gol yedi yine Galatasaray. Savunmaya çarpan topta çaresiz kalan Leo Franco yerdeyken top Mehmet Yılmaz’ın önünde kaldı. Şansın da yadsınamayacağı bir pozisyonda beraberliği bulunca Rıza Çalımbay amacına ulaşmış oldu. Burak Yılmaz’ın yerine Bülent Kocabey, Ümit Karan’ın yerine de Serdar Özbayraktar oyuna girdi. Böylece baştaki o 4′lü hücumcu iki ortasahayla değişti, oyun kilitlendi. Bu hamleler üzerine Rijkaard’da Kewell-Aydın ve Nonda-Baros değişikliklerine gitti. Aydın’ın girmesiyle Keita’yı ilk defa sol kanatta izledik. Ama onun da ilk yarıdaki kadar etkili olduğu söylenemez. Son 20 dakikaya girerken Youla’yı kenara çeken Eskişehir, Ragıp’ı da oyuna alarak Antalyaspor gibi fantezi aramayacağını gösterdi. 11 kişi ile kendi sahasına çekilen Eskişehirspor karşısında zaman ilerledikçe Galatasaray da saçmalaya başladı. Geçen seneki gibi Servet’in forvetten gelmediği bir tablo çıktı ortaya. Ama daha vahimi tekrar şişirme toplara ve panik futboluna dönülmeseydi. Rijkaard’ın tüm doğrularına karşı olan bu düzen içinde elbette bir sonuç çıkmadı. Bir tek Keita’nın son dakikada kaçırdığı volesi vardı akıllarda kalan. Ancak o pozisyonu da Servet’in zorlaştırdığını düşünürsek Galatasaray hakettmediği bir 3 puandan oldu diyebiliriz.

Evet, bu beraberlik Rijkaard ve Galatasaray’ı eleştirmek için fırsat kollayanlara iyi bir imkan sundu. Ancak henüz ilk beraberlikten sonra bile o kadar deli saçması şeyler söylendi ki sanırsınız Rijkaard’ı eleştirene madalya veriyorlar. Altıüstü Galatasaray ligin en güçlü Anadolu ekiplerinden biriyle talihsiz bir gol yiyerek berabere kaldı. Hem de son 3 maçtaki en iyi futbolunu oynayarak. Sadece hucümda etkisiz kaldı o kadar. Ayhan’ın geri dönmesiyle birlikte takım tekrar toparlanır, bu puan kaybının ve basit eleştirilerin intikamı da Sturm Graz’dan alınır gibime geliyor. Sonra B planı olmayanlar yine Galatasaray‘ı göklere çıkaracaktır, itibar etmeyin…

Gözüme Takılanlar

• Oyuncuların ısınmaya çıktığı formalardan, koreografi, pankartlar ve çalınan müziklere kadar Alpaslan Dikmen anısına yapılan herşey => Canlı yayında tam anlamıyla gösterilmese de çok güzel çalışmalar vardı, emeği geçenlerin ellerine sağlık.

• Maç öncesi Rıza Çalımbay’ın “Kaptanınız için Oynayın” diyerek gazlaması => Keşke Ümit’in o eski hali olsaydı da en azından kendi ayakta kalarak oynasaydı. Gönderilmeyi hak ettiğini ispatlarcasına bir oyun oynadı Sami Yen’de.

• Roland Koch‘un Galatasaray’ı izlemeye gelmesi => Mâlum 10. hafta yaklaşıyor ve bu maç Fenerbahçe camiası için gereğinden fazla önemli.

• Harry Kewell‘ın mutsuz tavırları => Umarım kendi kötü oyununa bir tepkidir. Sezon sonu kontratının bitecek olması düşündürüyor beni.