Dünkü Barcelona-Inter maçının anlatırken İlker Yasin‘in sıklıkla Xavi’ye Iniesta demesi dikkatinizi çekmiştir. Bu Iniesta takıntısı direk olarak geçen seneki Chelsea-Barcelona maçını getirdi aklıma. Geçen sezon Roma, Bordeaux ve Cluj ile birlikte A grubunda yer alan Chelsea, grubu Roma’nın arkasında 2. sırada bitirmiş ve bir üst tura yükselmişti. Daha sonra da 2.turda Juventus’u, çeyrek finalde de Liverpool’u 4-4′lük bir rövanş maçı sonrası eleyerek yarı finale kadar gelmişti. Son şampiyon Barcelona ise görece daha kolay bir grupta Sporting Lisbon, Shakhtar Donetsk ve Basel’in önünde lider olarak yükselmişti 2. tura. Bu turda Lyon, çeyrek finalde de Bayern Münih karşısında farklı galibiyetler alan Katalanlar da finalin kapısını aralamış ve yarı finalde Hiddink’in Chelsea’si ile eşleşmişti.
Daha önce Nou Camp’ta oynadığı son 3 Şampiyonlar Ligi yarı finalinde olduğu gibi bu yılda Barcelona kendi sahasındaki ilk maçta gol atamadı. Chelsea’nin harika savunması deplasmandan 0-0′lık beraberlik getirmeye yetti. Stamford Bridge’de de benzer bir maç beklenirken Essien’in henüz maçında attığı nefis gol, Barcelona adına işleri biraz daha zorlaştırdı. Takım savunmasını son derece iyi yapan Hiddink’in öğrencileri, fizik mücadelede de rakibine üstünlük kuruyordu. Maçın ilerleyen bölümünde bu seneki Fiorentina-Bayern Münih maçını da katleden hakem Tom Henning Ovrebo’nun hatalı kararları Barcelona’yı maçın sonuna kadar oyunun içinde tuttu. 0-0′ın rövanşında deplasmanda atılacak 1 gol ve alınacak her türlü gollü beraberlik Barcelona’yı finale taşıyacaktı. Alışılagelen hücum varyasyonlarını izlettiremese de son dakikaya kadar turu getirecek golü kovaladı Barcelona ve dakikalar 90+3′ü gösterirken rakibini Iniesta’yla vurdu. İşte o Londra’yı yasa boğan unutulmaz gol, İlker Yasin’in anlatımıyla…
Unutulmaz Anlatımlar Serisi‘nin diğer yazıları için tıklayınız…
Brian Clough‘un Leeds United günlerini anlatan The Damned United filmini izleyenler vardır muhakkak. Hala izlemeyen varsa da çok şey kaçırdığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Konuyla alakası ise Brian Clough’un Jose Mourinho ile benzerliği. Her kim filmi izlerse bu benzerliğe dikkat çekiyor ve iki ismi de ya tapılacak ya nefret edilecek kişiler olarak yorumluyor. Ben ise ne tapılacak ne de nefret edilecek tipler olarak. Kuru bir muhalefet değil bu yaptığım, sadece bazı yaptıklarıyla takdirimi bazı yaptıklarıyla nefretimi kazanmaları. Ama sevmek veya sevmemek tamam da, saygı duyulmalı, bence tabii…
Tüm değerlendirmelere futbolcu ekseninde başlamayı uygun gören biriyim. Başarıda veya başarısızlıkta en büyük pay futbolcularındır, haliyle. Futbol, futbolcularla oynanır en nihayetinde. O hatayı yapan futbolcudur, şu şık gol futbolcunun ayağından gelmiştir. Galibiyet golü Eto’o‘dandır misal, Mourinho‘dan değil. Evet işin en kritik noktası futbolcunun performansıdır. Takımı performansıyla şaha kaldıran da yerin dibine sokan da futbolcudur.
Ama tüm bu sebepler teknik direktörü yok saymayı doğru kılmaz. Teknik direktörü boş gezenin boş kalfası olarak yorumlatamaz. Takıma hiçbir katkısı olmadığı kanaatine vardıramaz. O takımı takım yapan isimlerden biri olduğu göz ardı edilemez. Zaman zaman takımı kapasitesinin altında oynatan isim olduğu da unutulamaz. Takımı iyi yönetmenin başarıya katkısı, kötü yönetmenin başarısızlığa neden olması sil çöpe at tarzında bir yorum olarak kabul edilemez. Başarılı takımı, o takımı herkes şampiyon yapar zaten kategorisine sokma saçmalığını ise hiç ama hiç anlamlı kılmaz. Başarısızlıkta olduğu gibi başarıda da teknik direktörün payı yadsınamaz.
Hele hele bu saçmalığı büyük çelişkilerin arkasına sığınarak yapmak çok komik oluyor. Bir yandan önemli olan futbolcuların kalitesidir diyerek hocayı, tabiri caizse, takmıyorsunuz. Öte yandan o hocanın daha kalitesiz futbolculardan oluşan bir takımda başarılı olması gerektiğini savunuyorsunuz. Olay yalnızca futbolcuların kalitesinden ibaret ise, daha kalitesiz isimlerin hoca tarafından başarılı hale getirilmesini nasıl bekliyorsunuz. Her başarılı takımın hocasını o takımı herkes yönetir, önemli olan küçük takımları şampiyon yapmak masallarıyla eleştirmeyin. Önce bir oturun, soluklanın. Shaq adamsa Miami’yi şampiyon yapsın ayaklarını bırakın… Bence canım, bence yani.
İtalyan futbolundan pek hazetmem. Pek sevmem, izlemekten zevk almam, bir başka deyişle. O sebeple Serie A‘yı takip etmem mesela, edemem. Bir zevkler ve renkler tartışılmaz meselesi yani. Ama artık İngiltere‘nin havasından mıdır suyundan mı bilinmez, İtalyan kimliği bir anda tam bir İngiliz görünümüne bürünüyor. Gerçi şu statlarda şu yayın kaliteleriyle oynanan bir Bank Asya maçı dahi çok daha farklı görünecektir gözümüze, şeklinde de bir iddiam vardır. En büyük etki de bu olsa gerek. Özellikle ikinci yarıda ağırlık Chelsea kalesinde olmak üzere, bir o kalede bir bu kalede geçen bir maç vardı yine İngiltere‘de. Daha fazla fırsat bulan İnter, aynı zamanda bulduğu fırsatı değerlendiren takım olunca Eto’o ile, şahane bir galibiyet aldı. Mourinho eski takımına karşı intikamını feci aldı. İtalya’daki 2-1′lik galibiyetten sonra İngiltere’de gelen 1-0′lık galibiyet, kendi adlarına şahaneydi. Chelsea gibi bir takımı hem de her iki maçta mağlup etmek her yiğidin harcı değildir. Gerçi şu İnter’in başında kim olsa Chelsea’yi elerdi ya neyse!
İnter’in Chelsea’yi İngiltere’de mağlup etmesi de kolay kolay tahmin edilebilecek bir sonuç değildir bana göre. Turu geçmesi değil mağlup etmesi. Ama en büyük sürpriz Sevilla’nın CSKA’ya elenmesi oldu, hem de ilk maçtaki avantajlı skordan sonra. Hani Sevilla evinde CSKA’ya yenilecekse benim iddaayı tutturma şansım da yoktur diyeyim en kestirme yoldan. Bir de tabii Juventus’u Liverpool’u geçtim, Real Madrid’in, Fiorentina’nın, Milan’ın, Sevilla’nın olmadığı turda CSKA’nın olması, sevinçle karşılayabileceğim bir durum da değil. Sevilla gibi bir takımı görmek isterdim bir sonraki turda. Önce Ruslar sonra CSKA taraftarları kusura bakmasın, aman kimse darılmasın...
İngiliz Milli Takımı Brezilya ile Katar’ın başkenti Doha’da yapacağı mücadele için 7 saatlik bir yolculuk yaptı. Kiralanan uçak kısa mesafeli uçuşlar için kullanılan bir charter uçağıydı ve üstüne üstlük ekonomi sınıfında uçtu İngiliz Milli kafilesi, koltuk araları çok dardı, futbolcular rahatsız oldular, yolculuk sonrası kas ağrılarından şikayet ediyorlardı. Sonuç mu? Katar’daki ilk antremanda, sprint çalışması yaparken Lampard‘ın kası attı, Chelsea 900 bin sternlik tazminat davası açıyor, açıyor çünkü Lampard 3 hafta yok, ki 29 Kasım’da Arsenal – Chelsea maçı var, Chelsea’nın 3 hafta oynayamayacak Frank Lampard için ödemesi gereken para 450 bin sterlin de işin cabası.
Ve İngiltere Teknik Direktörü Fabio Capello‘nun bu olaya yorumu: “İngiliz futbolcular uzun yolculuklar sırasında, 1. sınıfta uçmaya alışmış. Ekonomik sınıfındaki sıkışık koltuklarda yolculuk edecekleri söylendiğinde hepsi çok şaşırdı”.
Fa Community Shield, bir başka deyişle İngiltere Süper Kupası Final karşılaşması 9 Ağustos Pazar günü Wembley’de oynanacak. Geçen sezonun Premier Lig şampiyonu Manchester United ve Fa Cup şampiyonu Chelsea‘nin karşı karşıya geleceği final maçı saat 17.00‘den itibaren Ntvspor‘dan da canlı olarak yayınlanacak.
World Football Challenge 2009 turnuvasındaki Milan – Inter maçı bu gece 00.00‘dan itibaren Ntvspor‘dan canlı yayınlanacak. Chelsea,Milan, Inter ve Club America’nın katıldığı dev organizasyonla ilgili bütün bilgiler ve diğer maçların programı bu yazıda…
World Football Challenge 2009 turnuvasındaki Chelsea – Milan maçı bu gece yarısı 03.00‘den itibaren Ntvspor‘dan naklen yayınlanacak. Chelsea,Milan, Inter ve Club America’nın katıldığı dev organizasyonla ilgili bütün bilgiler ve diğer maçların programı bu yazıda…
Hele hele bu saçmalığı büyük çelişkilerin arkasına sığınarak yapmak çok 
